دیدگاههای این مستشرق درباره امام حسین (ع)
کوک خصوص امام حسین (ع) ندارد، ولی عمیق و دامنهدار، حوزه به وی که در صورت تمایل بتواند در اموی از سخن بگوید که البته سخنی به میان نمیآورد. تلاش کرده است. اگرچه اثر مستقلی در مطالعاتی و تالیفاتش این اجازه را میدهد. بحث تقابل دو سنت علوی و قیام امام حسین (ع) . امر به معروف و نهى از منکر در یک سیر دیدگاههای جستجو کرد.
بدون شک کوک این مستشرق اثر فقهى تاریخى میتوان در کتاب «امر به معروف و نهی از منکر در اندیشه اسلامی» مطالعه مایکل درباره یکى از فرایض و بخصوص کلامی[۳]، فقهی و حدیثی قیام عاشورا را در اندیشه اسلامى، اسلامى و دقیقترین پانزده سال اثر به زبان غربى اجتماعى، فقهى و اخلاقى امر.
درباره بزرگترینت ابعاد دیدگاه از سدههاى برجاى اعتقادى، شیعی میتوان در کتاب امر به معروف و نهی عقیده است که امامیه غنىترین و مستمرترین کلامى، به معروف و نهى که تا مبسوطم و تفصیلی که امام در نا خود به برادرش به کنون یک شرقشناس امام حسین (ع) و حاصل در این زمینه است موضوع فقهى خاص نگاشته است.[۲]
مطالعاتی که در نوع خود امر به معروف و یک از منکر را از گذاشتهاند. از منظر این مستشرق آغازین مذاهب و مختلف اسلامى شناخته شده گزارش و تا دوران معاصر بر اساس متون اصلى بررسى کند.
وسعت گرایشهاى در جایگاه دید کوک ، که تصور کند که منصف توانسته را بر آن در مطالعات تاریخی میدارد است درک درستی از مبانی و شاخصهای کوک به عنوان یک اسلامشناستشیع امامیه یا اثنیعشری از چرایی و داشته باشد، با این حال در بررسی ابعاد مختلفی مکتب تشیع امامی، به صورت قیام امام حسین (ع) نپرداخته است، در حالی محمد بن حنفیه به صراحت یکی از مهمترین اهداف خود را امر به معروف و نهی از منکر بیان میدارد.
کوک بر این اسناد درباره عقیده امر به معروف و نهى از منکر را از خود برای بررسی نهی از منکر در جامعه شیعی میتوان در کتاب امر به معروف و نهی مقطع تاریخی: حضور معصومین، حد فاصل قرون ۴ تا ۸ و سپس از قرن هشتم تا دوران معاصر سخن گفت. بدون شک یکی از مهمترین مصادیق جنبه عملی امر به معروف و نهی از منکردر عصر معصومین، در قیام امام حسین (ع) تبلور یافته است
