تور کربلا در نزدیک ترین هتل های کربلا
برای اعزام به کربلا همین حالا ثبت نام کنید.
در زیر قسمتی از خاطرات یکی از هموطنانمان که به زیارت عتبات عالیات مشرف شده است را برای پر کشیدن دلمان به کربلا آورده ایم که خالی از لطف نیست .
همسایه حرم هستیم
چند روز است آمده ایم کاظمین . محل اقامتمان تا حرم حدود ۴۰ثانیه راه است ! به علاوه اینکه دو گنبد زیبای حرم کاظمین بهترین چشم انداز این روزهای عمرم شده .
خیابان اصلی باب قبله پر ِ" مطعم " است . از مشویات و مقلیات * عربی که بگذرم ٬ از فلافل های خوشمزه ی اینجا نمی توانم بگذرم . فلافل با نون صمون و سس انبه !
************
بهشت سامرا
صدایم می کند و می گوید که رسیدیم سامرا . خستگی و کم خوابی این روزها رمقم را برده . کاش میشد با ماشین تا جلوی در حرم رفت !
آفتاب سوزان شده . هوا هم خیلی گرم . برعکس چند روز پیش که باران های زیبایی می بارید .
سامرا با قبل خیلی تفاوت کرده . خاک های جلوی ورودی صحن را سامان داده اند . اما هنوز همانجا هستند . فقط تفاوتش این است که یه حصیر ساده انداخته اند و مسیر عبور و مرور زائران را مشخص کرده اند و بقیه خاک ها را زده اند کنار . اما هنوز چشم غربت حرم سامرا را می بیند که میان خاکها و آجرها فریاد مظلومیت می کشد .
جلوی در ورودی چای میدهند . چای که چه عرض کنم ٬ قیر است ! انقدر سیاه که هر چه فکر میکنم بخورمش نمی توانم . اما " او " می خورد با همان استکان های کمر باریک دهنی ! بعد هم رو به من میگوید : از دستت رفت !
اول می رویم سرداب . محوطه ای را که چند ماه پیش ساخته بودند برای مصلی ، بسته اند تا آیینه کاری کنند . مسیر سرداب شده همان پله های باریک ورودی و یک ذره جای خود سرداب و پله های خروجی . همین !
بعد می رویم حرم . ساعت ۲ ظهر است . گشنه ام شده . دلم میخواهد بیفتم وسط صحن و بخوابم .
می رود برای زیارت . من هم می آیم سمت ایوان قبله که بروم زیارت . باب قبله شلوغ است . یک لحظه بوی کباب خوابم را می پراند . می دوم سمت ورودی مردانه و صدایش میزنم .
می رویم به مضیف حرم سامرا . تازه ساخته شده . چند ماه پیش که آمدم در حال ساخت بود و در صحن حرم، به زائران طعام میدادند . در هوای خنک ِ مضیف می نشنیم . غذا کباب است . هم خوابم می پرد و هم سیر می شوم از برکت امامین عسگریین . یه یاد همه دوستان و آشنایان .با هر قاشق اسم یکی را می بریم و جایش را خالی میکنیم .
کم کم صحن شلوغ می شود . هر چه روبه غروب می رود ، حرم با همه ی سادگی اش دلربا تر می شود . صدای قشنگی از ضلع غربی حرم می آید ؛ بِاَبى اَنْتُمْ وَاُمّى وَنَفْسى، کَیْفَ اَصِفُ حُسْنَ ثَنآئِکُمْ ..
دلم قنج می رود برای زیارت جامعه ...
اَسْئَلُکَ اَنْ تُدْخِلَنى فى جُمْلَهِ الْعارِفینَ بِهِمْ وَبِحَقِّهِمْ،وَ فى زُمْرَهِ الْمَرْحُومینَ بِشَفاعَتِهِمْ،اِنَّکَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ
