تورکربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.

مسجد سهله اقامتگاه  امام زمان (عج) است، خانه حضرت ابراهیم خلیل (ع) و حضرت ادریس (ع)، پایگاه حضرت خضر نبی (ع) و محل عبادت حضرت نوح (ع)، امام صادق (ع) و امام سجاد (ع) و محل نزول جبرائیل امین (ع)است.


مسجد سهله یکی از معروفترین مساجد منتسب به حضرت مهدی(عج) است که مقام پیامبران بسیاری همچون ادریس و ابراهیم(ع) و خضر نیز بوده است. این مسجد در اطراف‌ کوفه‌ و در دو کیلومتری‌ شمال‌ غربی‌ مسجد اعظم‌ کوفه‌ قرار دارد و کهن‌ترین‌ مکان‌ منتسب‌ به‌ ‌ امام‌ عصر است‌..


در احادیث بسیاری از مسجد سهله به عنوان اقامتگاه شخصی امام مهدی(عج) و اهل بیتش در عصر ظهور نام برده شده است. در احادیث آمده است که روزی در محضر حضرت امام صادق(ع) از مسجد سهله گفت و شنود شد، حضرت فرمودند: “آنجا اقامتگاه صاحب ماست؛ هنگامی که با خانواده اش قیام کند”. در احادیث دیگری آمده است که بیش از یک قرن پیش از ولادت امام مهدی(عج)، امام صادق (ع) به یار با وفایش ابوبصیر، فرمود: “ای ابا محمد! گویی فرود آمدن قائم(ع‍ج) را با اهل و عیالش در مسجد سهله با چشم خود می بینم”. در احادیث‌ ماثور از امامان‌ مسجد سهله‌ به‌ عنوان‌ اقامتگاه‌ شخصی‌ حضرت‌ مهدی(عج) در عصر ظهور معرفّی‌ شده است‌، از امام‌ صادق‌ (ع) نقل شده است‌ که‌ فرموده‌اند: “آنجا یعنی‌ مسجد سهله‌ اقامتگاه‌ صاحب‌ ما است‌، هنگامی‌ که‌ با خانواده‌اش‌ قیام‌ کند”.


از بررسی مجموع روایاتی که درباره مسجد سهله رسیده است به این نتیجه می رسیم که برای مسجد سهله ویژگی های فراوان و امتیازات بی شماری است از جمله این که اقامت گاه پیامبران و صالحان و جانشینان حضرت مهدی (عج) است، این مسجد مکانی است که همه پیامبران رسالت خود را از آنجا آغاز کرده اند و رهگذری برای راهیان بهشت و محلّ تقسیم غنایم و مرکز مقام صالحان و پیامبران و امامان برای حوائج مهم است. عدالت الهی، در آن جا ظاهر می شود و بنابر احادیث معتبر این مسجد موجب قضای حوائج و تقرب به خدا و موجب مصونیت از نیرنگ دشمنان است. به طوری که هفتاد هزار نفر از آن جا، بدون حساب، وارد بهشت می شوند.


موقعیت مسجد سهله


مسجد سهله در شرق نجف اشرف و در شهر کوفه قدیم قرار دارد؛ در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی حرم امام علی (ع) و دو کیلومتری شمال غربی مسجد کوفه واقع شده است و چنانچه در روایات آمده است بعد از مسجد کوفه، مسجدی به فضیلت مسجد سهله وجود ندارد.


این مسجد که در قرن اول هجری از سوی قبایل عرب ساخته شد، با اسامی همچون مسجد سهیل، بنی ظفر و عبدالقیس نیز نامیده می شود و بنابر منابع تاریخی اگر سهله را با سین مفتوحه بخوانیم به معنای زمین هموار و اگر با سین مکسور بخوانیم به معنی خاک ماسه مانند است که به وسیله سیل در مسیل ها جمع می شود اما در هر حال نامگذاری این مسجد به سهله به لحاظ جنس خاک آن منطقه است؛ اگرچه برخی علل دیگری را دلیل نامگذاری آن برشمردند که به عنوان نمونه می گویند: سهیل نام سازنده مسجد است، عبدالقیس نام طایفهاى است که این مسجد در منطقه سکونت آنها بنا شده و بنىظفر نیز یکى از طایفه هاى قبیله عبدالقیس است.


مسجد سهله در زمینى خالى از سکنه که اطراف آن پوشیده از ماسه هاى قرمز است ساخته شده و شکل هندسى آن تقریباً به صورت مستطیل با طول ۱۴۰متر، عرض ۱۲۵متر و مساحتى بالغ بر ۱۷۵۰۰مترمربع است.


ارتفاع دیوارهایى که آن را احاطه کرده حدود ۲۲متر است که هر یک از اضلاع چهارگانه آن به وسیله برج هاى نیم دایره ای از طرف خارج و به فاصله هاى مساوى تقویت مى شوند. در میانه ضلع شرقى دیوار، مناره اى به ارتفاع ۳۰متر وجود دارد که در اصلى مسجد در میانه ضلع شرقى در مجاورت این مناره واقع شده است.


این مسجد از دو قسمت شبستان و صحن تشکیل شده، شبستانی که در قسمت جنوب به طول ۱۲۰ متر و عرض ۵/۵ متر بنا شده است و حدود ۶۶۰ متر مربع مساحت دارد که از طریق ایوانکهایى به عنوان ورودیهاى شبستان به صحن مسجد متصل مى شود و قدمت تاریخى این ایوانکها به قبل از سال۷۵۰ ق مىرسد.


بقیه فضاى مسجد نیز به صحن اختصاص دارد. در طول اضلاع شرقى، غربى و شمالى مسجد نیز غرفههایى ساخته شده است که در یک طرف ۳۶ غرفه، در طرف دیگر ۲۷ و در سمت در ورودى آن ۱۹ غرفه به چشم می خورد.


مقام برخی پیامبران و امامان در مسجد سهله


در بخش هاى مختلف صحن مسجد محراب هایى ساخته شده است که به نام پیامبران و ائمه اطهار(ع) نامگذارى شده اند و در اصطلاح آنها را مقام مى خوانند. این مقامها عبارتند از:


مقام حضرت ابراهیم(ع): این مقام در جهت شمال غربى و بین دیوار غربى و شمالى قرار دارد. در روایتى آمده است این مسجد، خانه حضرت ابراهیم خلیل(ع) بوده است که از آنجا به سمت قوم “عمالقه” رفتند.


مقام حضرت یونس(ع): این مقام در جهت جنوب غربى بین دیوار جنوبى و غربى قرار دارد.


مقام حضرت ادریس(ع): این مقام در بین دیوار شرقى و شمالى قرار دارد. این مقام را مقام عیسى(ع) هم مىنامند؛ این قسمت از مسجد به “بیتالخضر” نیز معروف است.


مقام حضرت صالح(ع): این مقام در سمت شرقى بین دیوار جنوبى و شرقى قرار دارد که به مقام صالحین، انبیا و مرسلین معروف است.


مقام امام سجاد(ع): این قسمت در میانه مسجد کمى مایل به سمت شرقى قرار دارد.


مقام امام صادق(ع): این مقام درست در وسط مسجد است که براساس روایات تاریخى، حضرت امام صادق(ع) مدتى در آنجا اقامت نموده و به عبادت و دعا مشغول بودهاند.


مقام امام زمان(ع): این مقام هم در قسمت میانى مسجد، کمى مایل به سمت جنوب، بین مقام هاى امام سجاد(ع) و حضرت یونس(ع) قرار دارد که امروزه ساختمانى به طول ۸۰ متر و عرض ۵/۵ متر در این محل بنا شده است و چنانچه در احادیث معتبر آمده حضرت ولىعصر(ع) در این مقام، نماز و دعا و نیایش به جاى آورده اند و عالم بزرگوار علامه بحرالعلوم آن حضرت را در این مکان شریف در حال مناجات با پروردگار زیارت کرده اند.


علاوه بر آن، گزارش هاى بسیارى از ملاقات با آن حضرت در این مسجد شریف در طول تاریخ نقل شده است که این امر سبب اقبال بسیار عاشقان و شیفتگان خالص آن حضرت به این مکان شریف گشته و در نتیجه ساختمان این قسمت، بارها توسط شیعیان مخلص تجدید بنا شده است.


براى این مقام زیارتنامه مخصوصى در کتب روایى روایت شده است که به همراه سایر دعاها و عبادات به جاى آورده می شود.


سید بن طاووس(ره) از علمای نامدار شیعه می نویسد: وقتى می خواهى به مسجد سهله بروى روز چهارشنبه و بین نماز مغرب و عشا دو رکعت نماز به جاى آور که از امام صادق(ع) روایت شده است که هر گرفتارى چنین کند، خداوند گرفتارى او را برطرف مى کند.


اهمیت مسجد سهله


امام حسین(ع) درباره اهمیت مسجد سهله فرموده اند: “مسجد سهله خانه ابراهیم(ع) بوده که از آن به سوی عمالقه رفته است و آنجا خانه ادریس، صخره خضراء است و در آن مسجد در صور دمیده می شود و از اطراف آن هفتاد هزار نفر بدون حساب به بهشت می روند”.


از امام باقر(ع) نقل شده است که هیچ پیامبری را خداوند برنیانگیخت مگر آنکه در آن مسجد نماز گزارده است، در آنجا عدل الهی آشکار می شود و منازل و جایگاه های پیامبران، اوصیاء و صالحین است.


همچنین در حدیثی معتبر در جلد یکصدم بحارالانوار آمده است که امام صادق(ع( به یار باوفایش ابابصیر، فرمودند: « ای ابا محمد! گویی فرود آمدن قائم(ع‍ج) را با اهل و عیالش در مسجد سهله، با چشم خود می بینم».


ابوبصیر عرضه داشت: آیا محل اقامت دایمی آن حضرت در مسجد سهله خواهدبود؟


حضرت فرمود: آری، سپس فرمود: مسجد سهله اقامتگاه حضرت ادریس (ع) و حضرت ابراهیم خلیل الرحمان (ع) بود.


خداوند، پیامبری را مبعوث نکرده جز اینکه در مسجد سهله نماز گزارده است؛ مسجد سهله، پایگاه حضرت خضر(ع) است؛ کسی که در مسجد سهله اقامت کند، همانند کسی است که در خیمه رسول اکرم(ص) اقامت کند؛ مرد و زن با ایمانی یافت نمی شود، جز اینکه دلش به سوی مسجد سهله پر می زند.


هیچ کس در مسجد سهله نماز نمی گزارد که با نیت راستین خدا را بخواند، جز اینکه او را با حاجت برآورده شده از آنجا بر می گرداند؛ هیچ کس نیست که در مسجد سهله به خدا پناهنده شود، جز اینکه خداوند او را از آنچه بیم دارد، پناه دهد.


ابوبصیرعرض کرد: فضیلت بسیار بزرگی است!


امام صادق(ع) فرمود: آیا برایت بیفزایم؟


عرض کرد : بله.


امام فرمود: مسجد سهله از آن بقعه هایی است که خداوند دوست دارد، او را در آنجا بخوانند؛ شب و روزی نیست که فرشتگان به زیارت مسجد سهله نشتابند و در آنجا به عبادت حق تعالی نپردازند، اگر من در آن سامان سکونت داشتم، هیچ نمازی را جز در مسجد سهله نمی خواندم.


ای ابا محمد! اگر مسجد سهله هیچ فضیلتی جز فرود آمدن فرشته ها و اقامت پیامبران نداشت، همین فضیلت بس بود، در حالی که این همه فضیلت دارد؛ آنچه از فضایل مسجد سهله برای تو بازگو نکردم، بیش از فضایلی است که برایت گفتم.».


امام سجاد(ع) نیز در فضیلت مسجد سهله می فرمایند: «هر کس در مسجد سهله دو رکعت نماز به جاى آورد خداوند دو سال بر عمر او می افزاید».


تشرف سید بحرالعلوم در مسجد سهله


عالم جلیل آخوند ملازین العابدین سلماسى (ره) فرمود: روزى در مـجلس درس فخر الشیعه، آیة اللّه علامه بحر العلوم (ره) در نجف اشرف نشسته بودیم، که عالم محقق جناب میرزا ابوالقاسم قمى – صاحب کتاب قوانین – براى زیارت علامه وارد شدند.


آن سـال، سـالى بود که میرزا از ایران براى زیارت ائمه عراق و حج بیت اللّه الحرام آمده بودند.کسانى که در مجلس درس حضور داشتند که بیشتر از صد نفر بودند متفرق شدند فقط من با سه نفر از خواص اصحاب علامه، که در درجات عالى صلاح و ورع و اجتهاد بودند، ماندیم.


محقق قمى رو به سید کرد و گفت: شما به مقامات جسمانى(به خاطر سیادت) و روحانى و قرب ظـاهـرى (مـجـاورت حـرم مـطـهـر امیرالمؤمنین علیه السلام) و باطنى رسیده‌اید.


پس از آن نعمت‌هاى نامتناهى، چیزى به ما تصدق فرمایید سـید بدون تامل فرمود: شب گذشته یا دو شب قبل [تردید از ناقل قضیه است] براى خواندن نماز شـب بـه مسجد کوفه رفته بودم.


با این قصد، که صبح اول وقت به نجف اشرف برگردم، تا درس‌ها تعطیل نشود. (سال‌هاى زیادى عادت علامه همین بود.)


وقـتـى از مـسـجـد بـیرون آمدم، در دلم براى رفتن به مسجد سهله شوقى افتاد، اما خود را از آن مـنـصـرف کردم، از ترس این که به نجف اشرف نرسم، ولى لحظه به لحظه شوقم زیادتر مى‌شد و قلبم به آن جا تمایل پیدا مى کرد.


در هـمـان حـالـت تردید بودم که ناگاه بادى وزید و غبارى برخاست و مرا به طرف مسجد سهله حرکت داد خیلى نگذشت که خود را کنار در مسجد سهله دیدم.


داخل مسجد شدم، دیدم خالى از زوار و مترددین است جز آن که شخصى جلیل القدر مشغول مناجات با خداى قاضى الحاجات است آن هـم با جملاتى که قلب را منقلب و چشم را گریان مى کرد.


حالم دگرگون و دلم از جا کنده شد و زانوهایم مرتعش و اشکم از شنیدن آن جملات جارى شد.


جملاتى بود، که هرگز به گوشم نـخـورده و چشمم ندیده بود، لذا فهمیدم که مناجات کننده، آن کلمات را نه آن که از محفوظات خود بخواند، بلکه آنها را انشاء مى کند.


در مـکان خود ایستادم و گوش مىدادم و از آنها لذت مىبردم، تا از مناجات فارغ شد.


آنگاه رو به من کرد و به زبان فارسى فرمود: مهدى بیا.


پیش رفتم و ایستادم.


دوباره فرمود که پیش روم.


باز اندکى رفتم و توقف نمودم.


براى بار سوم دستور به جلو رفتن داد و فرمود: ادب در امتثال(فرمانبرداری) است. یعنى تا هر جا که گفتم بیا نه آن که به خاطر رعایت ادب توقف کنى.


من هم پیش رفتم تا جایى رسیدم که دست ایشان به من و دست من به آن جناب مىرسید.


در این حال ایشان مطلبى را فرمود.


آخـوند ملازین العابدین سلماسى مىگوید: وقتى صحبت علامه (ره) به این جا رسید، یک باره از سخن گفتن دست کشید و ادامه نداد و شروع به جواب دادن محقق قمى راجع به سؤالى که قبلا ایشان پرسیده بود کرد.


آن سؤال این بود، که چرا علامه با آن همه علم و استعداد زیادى که دارند، تـالـیفاتشان کم است


ایشان هم براى این مساله دلایلى را بیان کردند، اما میرزاى قمى دوباره آن صحبت حضرت با علامه را سؤال نمود.


“سید بحرالعلوم (ره) با دست خود اشاره کرد که از اسرار مکتومه است.”

تور کربلا. تور زمینی کربلا.تور هوایی کربلا.

حکایت شرفیابی جناب مقدس اردبیلی خدمت حضرت صاحب الزمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) از جمله موارد هدایتگری امام عصر علیه السلام است. برای آشنایی، هرچند مختصر، با مقدس اردبیلی خوب است بدانیم یک شب مقدس اردبیلی براي گرفتن وضو، برای خواندن نماز شب، بر سر چاه رفته، دلو را به چاه مي‌اندازد. اما وقتي آن را بالا مي‌کشد، مي‌بيند دلو پر از طلا است! مقدس اردبیلی نگاهي به آسمان مي‌اندازد و مي‌گويد خدايا! آب خواستم براي وضو، برای چه اینها را به من مي‌دهي؟ و دلو را به چاه برمي‌گرداند. او مرد بسیار بزرگی بوده است!! از آن دسته انسانهایی نبوده که اگر يک بار به مجلس امام زمان عليه‌السلام برود، بر سر خدا و حجت خدا (علیه‌السلام) منت بگذارد و برای مثال بگويد ياصاحب الزمان من به خاطر شما از مال، پول و دنيای خود گذشتم. علامه مجلسی در مقدمه‌ی بحار درباره مقدس اردبیلی می‌نویسد: «محقق اردبيلى در قداست نفس و تقوى و زهد و فضل به مقام نهایی رسيد، در ميان متقدمين و متأخرين علماء شخصيت بزرگى چون او را سراغ ندارم.» مقدس اردبیلی در ۲۰ -۳۰ سال پایان زندگی خویش حتی هنگام خوابیدن پايش را دراز نکرد! زیرا خود را در محضر خداوند متعال می‌دید و می‌گفت همانطور که جلوي پدرش پاي خود را دراز نمي‌کند، در پیشگاه خداوند سبحان نیز پاي خویش را دراز نمي‌کند. داستانهاي بسیار پندآموز و زیبایی از او نقل شده است؛ يکي از آنها حکايتی است که ميرعلام بازگو می‌کند.
ماجرای تشرف جناب مقدس اردبیلی (رحمه الله) از زبان ميرعلام [ که از شاگردان دانشمند معروف، مقدس اردبيلى بوده است] از این قرار است:

تور کربلا از تهران.تور کربلا از کرج.

جماعتى از علماء از سيد فاضل ميرعلام‏ براى من (علامه مجلسى) روایت كردند كه گفت: در يكى از شبها در صحن مطهر حضرت اميرالمؤمنين عليه السّلام بودم. آن موقع قسمت عمده‌ی شب گذشته بود. در اثنایى كه در صحن گردش مي‌كردم ديدم‏، شخصى از مقابل من به طرف حرم منور اميرالمؤمنين مي‌رود. وقتى نزديك رفتم، ديدم استاد بزرگوارم مولانا احمد اردبيلى قدس اللَّه روحه است‏ من خود را از وى پنهان نگاه داشتم تا اين كه بطرف درب حرم آمد؛ در بسته بود، ولى به مجرد رسيدن او در باز شد و او داخل حرم شد. شنيدم كه سخن مي‌گويد. مثل اين كه با كسى تو گوشى حرف مي‌زند؛ آن‌گاه از حرم بيرون آمد و در بسته شد من هم از عقب سر او رفتم، تا از شهر نجف خارج شد و به سمت مسجد كوفه رفت. من دنبال او بودم ولى او مرا نمى‏ديد.

همين كه وارد مسجد كوفه شد، رفت به سمت محرابى كه حضرت اميرالمؤمنين عليه السّلام در آنجا شهيد شد، و مدتى در آنجا ايستاد. سپس برگشت و از مسجد بيرون آمد و آهنگ نجف كرد. من همچنان پشت سر او بودم تا اينكه رسيديم نزديك مسجد حنانه. در آنجا سرفه‏ام گرفت، به طورى كه نتوانستم خوددارى كنم. وقتى صداى سرفه‌ی مرا شنيد، برگشت، نگاهى به من كرد و مرا شناخت. پرسيد تو ميرعلام هستى؟ گفتم: آرى. گفت: اينجا چه مي‌كنى؟ گفتم: از موقعى كه شما وارد صحن‏ مطهر شديد تاكنون همه جا با شما بوده‏ام. شما را به صاحب اين قبر مطهر قسم مي‌دهم آن چه امشب بر شما گذشت، از اول تا آخر به من اطلاع دهيد. گفت: مي‌گويم! ولى به اين شرط كه تا من زنده‏ام، به كسى نگویی! وقتى به وى اطمينان دادم، فرمود: در پاره‏اى از مسائل علمى فكر مي‌كردم و حل آن برايم مشكل مي‌نمود. به دلم گذشت كه بروم خدمت اميرالمؤمنين عليه‌السّلام و حل آن مشكل را از آن حضرت بخواهم. موقعى كه به در حرم رسيدم، چنان كه ديدى، در بسته به رويم گشوده شد و داخل حرم شدم و از خداوند مسألت نمودم كه شاه ولايت جواب سؤالم را بدهد. ناگهان صدایى از قبر منور شنيدم كه فرمود: برو به مسجد كوفه و از قائم ما سؤال كن، زيرا او امام زمان تو است، من هم آمدم پهلوى محراب و آن حضرت را آنجا ديدم. مسأله‌ی خود را پرسيدم و حضرت جواب آن را مرحمت فرمود و اينك به منزل برميگردم.
نقل ماجرا از: . مهدی موعود، ترجمه ی ج 51 بحار الانوار، ص

تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.

یکی از سوره های قرآن در مورد آل عمران است این سور ه  به نام حضرت مریم است  ایه اول این سوره از حروف مقطعه است  که بسیاری از مفسّران قرآن مجید عقیده دارندکه آیه «کهیعص» که از حروف رمزی و مقطّعه میباشد به ماجرای کربلا و شهادت امام حسین (ع) اشاره دارد دلیل این مفسران بر ارتباط آیه «کهیعص» با ماجرای کربلا، روایتی از «سعد بن عبدالله قمی» است که در کتب روایی از جمله «کمال‌الدین وتمام النعمة» شیخ صدوق (متولد نیمه اول قرن چهارم هجری) و «احتجاج»‌ مرحوم طبرسی (متولد نیمه اول قرن ششم هجری) آمده است .

از کتاب‌های متأخر نیز می‌توان به «تفسیر البرهان» سیدهاشم بحرانی و «بحار الانوار» علامه مجلسی اشاره کرد که این روایت در آن‌ها ذکر شده است .

 سعد بن عبدالله قمی روایت می‌کند که در خدمت امام عسکری (ع) بودم و فردی از تأویل آیه کهیعص پرسش کرد. امام عسکری (ع) فرمود که از فرزندم «مهدی» پاسخ را دریافت کنید.

 آن‌گاه امام زمان (عج) فرمودند: «هذه الحروف من أنباء الغیب، أطلع الله علیها عبده زکریا علیه‌السلام، ثم قصّها علی محمد صلی‌الله علیه وآله، وذلک أن زکریا سأل ربّه أن یعلّمه أسماء الخمسة، فأهبط علیه جبرئیل فعلّمه إیاها، فکان زکریا إذا ذکر محمداً وعلیاً وفاطمة والحسن سُرِّی عنه همّه، وانجلی کربّه، وإذا ذکر الحسین خنقته العبرة ووقعت علیه البهرة! فقال ذات یوم: یا إلهی! ما بالی إذا ذکرت أربعا منهم تسلیّت بأسمائهم من همومی، وإذا ذکرت الحسین تدمع عینی وتثور زفرتی؟! فأنبأه الله تعالی عن قصته، وقال: (کهیعص) فالکاف اسم کربلاء، والهاء هلاک العترة، والیاء یزید وهو ظالم الحسین علیه‌السلام، والعین عطشه، والصاد صبره.»

ماجرا از این قرار است که حضرت زکریا از پروردگارش درخواست کرد که «اسماء خمسه طیبه‏» را به وی بیاموزد.

خداوند متعال، جبرئیل امین را بر او فرو فرستاد و آن اسماء را به او تعلیم داد. حضرت زکریا هنگامی که نام‏های محمد (ص)، علی (ع)، فاطمه (س) و حسن (ع) را یاد می‏کرد، اندوه و ناراحتی‌اش بر طرف می‏شد و گرفتاریش از بین می‏رفت. امام هنگامی که از حسین (ع) یاد می‏کرد، بغض گلویش را می‏فشرد و مبهوت می‏شد.

به همین دلیل روزی از خداوند سبب این اندوه و ناراحتی را جویا شد و گفت: بارالها! چرا وقتی آن چهار نفر را یاد می‏کنم، آرامش می‏یابم و اندوهم بر طرف می‏شود، اما وقتی حسین را یاد می‏کنم، اشکم جاری و ناله‏ام بلند می‏شود؟

خدای تعالی او را از داستان شهادت امام حسین (ع) آگاه کرد و فرمود: «کهیعص‏»! «ک» نام کربلا و «ه» اشاره به کشته‌شدن عترت طاهره دارد. «ی» اشاره به نام یزید دارد که بر حسین (ع) ظلم کرد و «ع» اشاره به عطش و تشنگی آن امام و «ص» نیز نشان صبر و مقاومت ایشان است.

تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.
آیت اللّه مرعشى از  جمله اشخاص معدودی است که به حضور امام عصر -عجل اللّه تعالى فرجه الشریف – مشرف شده است.

و در این مورد حکایات متعددى وجود دارد که در اینجا به یک حکایت اشاره مى کنیم:
ایشان نقل کرده اند که زمان تحصیل علوم دینى و فقه اهل بیت علیهم السّلام فوق العاده مشتاق دیدار جمال دلاراى حضرت بقیة اللّه -عجل اللّه تعالى فرجه الشریف – بودم و عهد نمودم که چهل شب هر چهارشنبه پیاده به مسجد سهله مشرف شده، در آنجا بیتوته نمایم. به این قصد که به فوز دیدار امام عصرعلیه السّلام نائل شوم. بر این عمل مداومت داشتم تا شب چهارشنبه سى و ششم یا سى و پنجم.

اتفاقاً آن شب قدرى دیرتر از شبهاى پیشین حرکت نمودم. هوا ابرى و بارانى بود. در نزدیکى مسجد شریف سهله خندقى وجودداشت. هنگامى که قدم به آن خندق گذاردم، تاریکى همه جا را فرا گرفته بود. در آن حال، وحشت و خوف از سارقین (که در آن زمان زیاد بود) مرا فراگرفت ناگهان از پشت سر صداى راه رفتن کسى به گوشم رسید.
وحشت من افزون شد. برگشتم و نگاه کردم. سید عربى را با لباس ‍ اهل بادیه دیدم. (جاى تعجّب است که در آن تاریکى چگونه سیدبودن وى را تشخیص دادم؛ اما در آن زمان به فکر نیفتادم و غافل بودم ). او پیش آمد و با زبان فصیح فرمود: یا سیّد سلام علیکم، که وحشت من زایل شد و آرامش پیدا کردم و با آن سیّد عرب شروع به صحبت نمودم و به راه رفتن ادامه دادیم.
آن سیّد پرسید کجا مى روید؟ عرض کردم به مسجد سهله و به قصد تشرف به حضور مولا و امام زمان حضرت بقیة اللّه (عج ). پس از چند قدم که رفتیم، به مسجد زید بن صوحان رسیدیم. آن مرد عرب گفت: خوب است وارد مسجد شویم. پس هر کدام دو رکعت نماز به جا آورده و دعاى پس از نماز را خواندیم. آن شخص ‍ عرب، آن دعا را از حفظ مى خواند. در آن هنگام گویى تمام اجزا و ارکان مسجد با وى آن دعا را مى خواندند. انقلابى عجیب در خود مشاهد مى کردم که از توصیف آن عاجزم.
پس از اتمام دعا، آن مرد عرب به سوى من نگاه کرد و گفت: یا سیّد آیا گرسنه اى ؟ خوب است شامى خورده و پس از آن به مسجد سهله برویم. سفره غذایى را از زیر عباى خود بیرون آورد. در میان آن سفره سه قرص ‍ نان و دو – سه دانه خیار بسیار سبز بود که گویى تازه از بستان چیده شده بودند و حال آنکه آن زمان چلّه زمستان بود.
من با مشاهده همه این حالات باز هم انتقال پیدا نکردم که آن شخص عرب کیست ؟ پس از صرف شام به مسجد سهله رفتیم و آن سیّد عرب تمام اعمال مسجد سهله را به جا آورد و من هم از او پیروى کردم. هنگامى که فریضه مغرب و عشا را به جاى آورد، من هم به او اقتدا کردم، بدون اینکه از خود بپرسم که این شخص عرب کیست ؟
سپس آن سیّد عرب به من گفت که آیا شما نیز پس از اعمال مسجد سهله به مسجد کوفه مى روید یا در مسجد سهله مى مانید؟ من گفتم مى مانم. سپس با آن سیّد عرب در وسط مسجد بر سکوى مقام امام صادق علیه السّلام نشستیم و من به آن سیّد عرب عرض ‍ کردم آیا چاى، قهوه یا دخانیات میل دارید تا حاضر کنم ؟ آن سیّد گفت این امور ((فضول معاش )) هستند و ما از آنها اجتناب مى کنیم. این کلمه در من تاءثیر بسیار گذاشت بطورى که اکنون هم هر وقت یک استکان چاى صرف مى نمایم،
فرمایش آن سیّد عرب در نظرم مى آید و اعضاى من مرتعش مى شود. به هر حال مجلس ما دو – سه ساعت به طول انجامید و در خلال آن مطالبى مطرح شد که اختصاراً به این شرح است : آن سیّد مطالبى در چگونگى استخاره کردن ارائه کرد و تاءکید نمود به خواندن برخى از سوره ها، پس از نمازهاى واجب یومیه و خواندن دو رکعت نماز بین نمازهاى مغرب و عشا و مطالبى دیگر. پس از آن صحبتها، من براى رفع حاجتى از جاى برخاستم و به سمت درِ مسجد حرکت کردم که سر حوض بروم. در وسط راه به ذهن من خلجان نمود که این چه شبى است و این سیّد عرب صاحب فضایل کیست ؟ شاید همان مطلوب و گمشده من است. به مجّرد خطور این مطلب به ذهنم، به داخل مسجد برگشتم و متوجه شدم که از آن سیّد عرب اثرى نیست و اصلاً کسى در مسجد حضور ندارد و حال آنکه من هنوز از مسجد بیرون نرفته بودم، به این ترتیب من به مراد خود رسیده بودم، در حالى که او را نشناخته بودم. از این رو دیوانه وار اطراف مسجد تا صبح قدم زدم، نظیر عاشقى دلسوخته که معشوق خود را گم نموده است.

تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا. کربلا.

 طرح شبهاتی پیرامون واقع عاشورا یکی از اهداف دشمنان برای کم رنگ کردن این واقعه مهم شیعه از همان ابتدای تاریخ  کربلابوده است یکی ازاین شبهات درمورد حضرت زهرا وعزاداری ایشان در بهشت است
چگونه حضرت زهرا (س) در بهشت از واقعه کربلا در عذاب است و شیون می کند مگر اولاً بهشت جای عذاب است؟! و ثانیاً مگر امام حسین (ع) اکنون در بهشت نزد مادر گرامی شان نیستند که از فراقشان گریه می کنند؟

پاسخ :
در پاسخ به این شبهه مطالبی به شرح ذیل بیان می شود.
الف: بدون تردید ابعاد گوناگون حادثه عاشورا از آن واقعه ای بی نظیر ساخته است و این بی بدیل بودن هم از جهت درندگی و ظلم دشمنان امام حسین ـ علیه السلام ـ و هم از جهت تنهایی و مظلومیت ابا عبدالله الحسین ـ علیه السلام ـ می باشد و هر یکی از این دو جهت به این مصیبت عظمی شکل خاصی داده است و ظلمی که در حق امام حسین ـ علیه السلام ـ و اهل بیت آن حضرت روا داشته شده است از ظلم هایی که نسبت به دیگر معصومین روا داشته شده بسی عمیق تر و فجیع تر است و همین امر موجب شده است که زمین و آسمان بر او اشک بریزد یعنی اشک و گریه بر آن حضرت صرف بروز یک عاطفه انسانی نیست بلکه قتل و شهادت امام حسین ـ علیه السلام ـ موجب تزلزل در جمیع نظام عالم گردیده است و هر موجودی به تناسب هویت خود بر امام ـ علیه السلام ـ به نحو ویژه ای گریسته است.
ابن عساکر نقل نموده است که روز قتل امام حسین ـ علیه السلام ـ در بیت المقدس و شام سنگی را بر نداشتند الاّ این که زیر آن خون مشاهده کردند و روز شهادت او هوا تیره شد و آفاق تغییر کرد و آسمان به گونه ای سیاه شد که ستاره ها ظاهر گردید و خورشید گرفت و آفاق آسمان بعد از قتل او 6 ماه به طور غیر معمول هنگام طلوع و غروب سرخ رنگ بود لذا چگونه می توان از ریختن اشک ها جلوگیری کرد در حالی که آسمان بر او خون گریسته همان طوری که بر یحیی بن زکریا اشک خون ریخته است.[1]
ب: راجع به گریه و شیون فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ بر مصائب فرزندش امام حسین ـ علیه السلام ـ آن هم بعد از شهادت حضرت ابا عبدالله ـ علیه السلام ـ روایات مختلفی وجود دارد که به برخی اشاره می شود.
1. مطابق برخی از روایات از سوی فاطمه زهرا در آسمان ها مجلس ماتم و عزا برای ابا عبدالله الحسین بر پا می شود به این بیان که هرگاه دخت گرامی پیامبر اکرم از فراز آسمان ها بر شهادتگاه فرزندش نظاره می کند، در سوگ او به گونه ای شیون می نماید که تمامی موجودات آسمان ها و زمین و دریا و فرشتگان سوگوار می گردند. آنگاه پیامبر گرامی اسلام او را آرامش می بخشد و او برای زایران و شیفتگان حسین ـ علیه السلام ـ دعا می کند.[2]
2. مجلس عزا و ماتم برای امام حسین در روز محشر در حالی برگزار می شود که فاطمه س پیراهن گلگون به خون فرزندش را در دست گرفته وارد صحرای محشر می شود و در سوگ او به شدت اشک می ریزد آنگاه پیامبر و فرشتگان و تمامی مؤمنان در سوگ او سیلاب اشک جاری می سازند...[3]
3. امام صادق ع از پیامبر اکرم روایت می نماید که روز قیامت گنبد نورانی برای فاطمه س بنا می کنند. و امام حسین وارد می شود در حالی که سر در بدن ندارد همین که نظر فاطمه س به او می افتد آن چنان ناله ای سر می دهد که هیچ فرشته مقرب و هیچ پیامبر مرسلی و بنده مؤمنی نمی ماند الاّ این که بر او گریه می کنند.[4]
حال با توجه به مطالبی که بیان شد در پاسخ سئوال فوق برخی ها نظیر شهید مطهری (ره) با استناد به فرموده امام حسین ع که «هیچ پاره تنی از رسول خدا نیست جز این که با آن حضرت در حضیرة القدس به سر می برد... و من امام حسین ع آرزو دارم کشته شوم چون علاقه مندم به پدرم، جدم و مادرم ملحق شوم...» می گوید بی تابی و شیون فاطمه زهرا برای امام حسین وجهی ندارد و فلسفه ترغیب ائمه ـ علیهم السلام ـ به عزاداری برای ابا عبدالله مطلب دیگری است نه همدردی با حضرت زهرا .[5] بر این اساس فاطمه زهرا شیون و ناله ای ندارد زیرا فرزندش امام حسین ـ علیه السلام ـ در کنارش هست.
این سخن که فلسفه ترغیب ائمه ـ علیهم السلام ـ به عزاداری برای امام حسین مطلب دیگری است نه همدردی با حضرت زهرا سخن صحیحی است ولی با توجه به روایات که دلالت بر گریه حضرت زهرا بر امام حسین ـ علیه السلام ـ می کند شاید بتوان گفت گریه و شیون فاطمه زهرا هنگام یاد آوری مصائب فرزندش امام حسین امری طبیعی است چون بعد از مرگ هر چند راه تکامل عملی وجود ندارد امّا راه تکامل علمی باز است و این تکامل علمی برای همه هست حتی برای کسانی که مسائل و اموری از قبیل جهنم و بهشت و... برای آنان افسانه و اساطیر الاولین در این دنیا به شمار می آمد اینان نیز تکامل علمی پیدا می کنند و به علم حضوری می یابند که آنچه انبیا به آنان خبر داده بودند، عین حقیقت بوده است.
بنابراین فاطمه زهرا س وقتی مصایب فرزندش حسین ع را به یاد می آورد یا متأثر نمی شود که خیلی بعید است یا متأثر و متأسف می شود چنان که اشاره شد که گریه بر مظلومیت ولی خدا امکان دارد حتی در صورتی که هیچ جدائی و فراقی بین گریه کننده و آن کسی که بر او گریه می شود وجود نداشته باشد و دلیل و شاهد این سخن همان مجالس عزا و گریه های پیامبر اکرم و فاطمه زهرا و امام علی و امام حسن در زمان حیات امام حسین برای آن حضرت می باشد.[6] یعنی با این که پیامبر اکرم و فاطمه زهرا و امام حسین در یک جا جمع بوده ولی به موجب اطلاع یافتن از مصائب ابا عبدالله ـ علیه السلام ـ بر آن حضرت اشک ریخته اند و بی تابی کرده اند و این در حالی بوده است که هنوز امام حسین شهید نشده است و فاطمه زهرا به صرف مطلع شدن از شهادت و مظلومیت امام حسین گریان شده است در حالی که گریه فاطمه زهرا در عالم برزخ و بهشت برزخی و نیز در صحرای محشر بعد از شهادت آن حضرت و بعد از آن است که صحنه شهادت و کیفیت قتل حضرت تجسم یافته و متمثل شده است و معصومین ـ علیهم السلام ـ آن را مشاهده کرده اند.
آری آن بهشتی که در آن حزن و اندوه وجود ندارد همان بهشتی است که صالحان بعد از حساب و عبور از پل صراط به آن می رسند و آن همان بهشت جاویدانی است که خدا وعده اش را داده است.
و اهل آن آنگاه به آن می رسند که دادگاه عمومی روز محشر به پایان می رسد و به اعمال خلایق رسیدگی می شود. لذا پیش از ورود به بهشت جاویدانی چه در عالم برزخ و چه در صحرای محشر حزن و اندوه تصور دارد حال این محزون شدن چه در اثر یادآوری مصایبی باشد که در دنیا بر محبوب کسی و یا خود انسان وارد شده است و چه انسان برای دادخواهی در محکمه عدل الهی گریه کند و محزون شود و پایان یافتن حزن و اندوه با یادآوری مصیبت، آنگاه صورت می گیرد که غصه ها فراموش شود.
چنان که در ادامه روایت شماره 3 می خوانیم بعد از آن که حضرت زهرا س اهل محشر را با ناله های خود می گریاند خدا قاتلان و یاری کنندگان و شرکت کنندگان در قتل امام حسین ع را گرد هم می آورد و آنان کشته می شوند و محشور می شوند، سپس کشته می شوند و محشور می شوند و همین طوری این کشته شدن آنان ادامه می یابد تا جایی که از فرزندان رسول خدا کسی نمی ماند که قاتلان حسین ع به دست او کشته نشده باشد و در همین وقت است که خشم ها فرو می نشیند و غصه ها از یاد می رود.
امام صادق ع در ادامه این روایت می فرماید: «شیعیان ما مؤمنان راستینی هستند که بی گمان با ما در اندوه و حسرت طولانی این مصیبت همراه شدند».[7] این بخش از روایت دلالت می کند که حسرت مصیبت شهادت امام حسین ع طولانی است و هرگاه به یاد کسی بیاید محزون می شود و این حزن آنگاه پایان می پذیرد که غصه ها به فراموشی سپرده شود و آن وقتی است که از قاتلان امام حسین ع انتقام گرفته شود.
پیامبر اکرم می فرمایند: روز قیامت به فاطمه س گفته می شود داخل بهشت شو؟ فاطمه می گوید داخل نمی شوم تا این که بدانم پس از من با فرزندم چه کردند. به فاطمه س گفته می شود به اهل محشر نگاه کن حضرت نگاه می کند و حسین را در حالی می بیند که سر در بدن ندارد، ناله ای سر می دهد که من و فرشتگان را به گریه و شیون وا می دارد و در این وقت خداوند خشم می کند و قاتلان امام حسین ع را به آتش عذابش می سوزاند».[8]
از آن چه گفته شد می توان نتیجه گرفت که:
اولا گریه فاطمه زهرا س به موجب فراقش از امام حسین ع نیست بلکه به موجب یاد آوری ستم ها و مصائبی است که بعد از حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ در حق امام حسین ـ علیه السلام ـ روا داشته شده و فاطمه ـ سلام الله علیها ـ هر چند با فرزندش امام حسین ـ علیه السلام ـ در بهشت برزخی به سر می برد ولی به سبب این که مصائب فرزندش را به یاد آورده و آن را ادراک می نماید، متأثر می گردد و بر مصایب فرزندش اشک می ریزد و این گریه موجب آرامش خاطر حضرت زهرا می گردد، لذا از گریه ایشان شاید درست نباشد که به شکنجه و عذاب تعبیر شود

ثانیا همان طوری که گفته شد این که در برخی از روایات به گریه حضرت زهرا بر مصائب فرزندش امام حسین ـ علیه السلام ـ اشاره شده است، این ناله ها یا مربوط است به زمانی که حضرت ابا عبدالله ـ علیه السلام ـ هنوز شهید نشده و یا مربوط است به زمانی که حضرت شهید شده ولی هنوز قیامت تحقق نیافته و یا مربوط است به صحرای محشر که حضرت زهرا وقتی آن وضع دلخراش فرزندش را مشاهده می نماید شیون و ناله می کند و همه اهل محشر را می گریاند و بر اساس برخی از روایات ناله حضرت در صحرای محشر برای دادخواهی است و از خداوند می خواهد که در مورد قاتلان امام حسین ع داوری نماید.

ثالثا گریه فاطمه زهرا س در عالم برزخ و صحرای قیامت بر مصائب فرزندش حسین ع می باشد نه به جهت فراق و دوری از ایشان و هیچ محذوری ندارد که حضرت زهرا س به دلیل یاد آوری مصائب فرزندش اشک بریزد در حالی که فرزندش در کنارش باشد چنان که پیش از شهادت امام حسین ع نیز بر مصائب او اشک ریخته است.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ علامه شوشتری، خصائص الحسینیه، ص253 به بعد
2ـ زندگی حضرت زهرا، محمد روحانی، ص845، انتشارات مهام
پاورقی ها:
[1]. ابن عساکر، ترجمه الحسین، مجمع احیاء الثقافة الاسلامیة، چاپ دوم، 1414ق، ص354؛ ینابیع المودة، ج3، ص95.
[2]. مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، بیروت، موسسه الوفاء، چاپ دوم، 1403ق، ج45، ص225.
[3]. الاسفراینی، ابواسحاق، نور العین فی مشهد الحسین، تونس، المنار، 1956، ص83؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج3، ص107.
[4]. شیخ صدوق، محمد بن بابویه، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ارمغان طوبی، چاپ اول، 1382ش، ص496.
[5]. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار (حماسه حسینی)، تهران، انتشارات صدرا، چاپ پنجم، 1381ش، ج17، ص111.
[6]. شوشتری، جعفر، خصائص الحسینیه، قم، نشر حاذق، چاپ هفتم، 1380ش، ص253.
[7]. شیخ صدوق، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص496، همان.
[8]. شیخ صدوق، محمد بن بابویه، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ص498.

تور کربلا از تهران

شهرهای اسلامشهر ، ورامین ، مارلیک ، رودهن ،فیروزکوه ، کرج ، شهرقدس ، شهریار ، رباط کریم ، شهرری

قیمت تور کربلا و هوایی زمینی 

قیمت و هزینه تور کربلا 

نمی دانم چقدر درباره جوی آبی که دور قبر حضرت عباس وجود دارد اطلاع دارید . اما مطمئن هستم که برای خیلی ها این واقعه بقدری عجیب و غریب هست که شاید باور کردنش سخت باشد . اما خداوند متعال به هر کاری تواناست !

بعضی چیزها هست که اصلا آدم متحیر می ماند که چه بگوید ؟ یکی از این چیزها شاید معجزه ای باشد که دور مقبره حضرت عباس ع در حال وقوع است و آن این است که می گویند به دور قبر حضرت عباس ع همیشه آبی جاری است که با اینکه هر لحظه این آب در طواف قبر است و حتی یک متر هم بالاتر از قبر است ولی وارد قبر نمی شود .

تور کربلا از تهران

امیدواریم روزی بیاید که وقتی مسافر کربلا می شویم بتوانیم این معجزه الهی را نیز به چشم ببینیم . ان شاءالله

به گزارش «پایگاه تخصصی امام حسین علیه السلام» به نقل از پایگاه اطلاع رسانی حج، این ها تصاویری است از چشمه آب زلالی که صدها سال است گرداگرد قبر اصلی حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در زیر حرم مطهرش در کربلا طواف می‌کند و این است اجر تشنه‌ماندن او بر لب فرات به احترام تشنگی برادر.

همان آبی که بر فرزندان پیامبر در ظهر عاشورای ۱۴ قرن پیش بستند، امروز در حرم قمر بنی هاشم علیه‌السلام، به طرز معجره آسایی نابینا را بینا می‌کند، بیمار سرطانی را شفا می‌دهد و از ۵۰ سال قبل تاکنون این آب در یک سطح ثابت مانده و هر چه از آن استفاده می‌شود نه کم و نه زیاد می‌شود.

شیخ عباس ۷۴ ساله، که ۳۶ سال خادم حرم حضرت عباس علیه السلام است، در مورد جریان آب دور قبر علمدار کربلا گفت: قبلا دو چشمه در سرداب مطهر وجود داشت که از ۴۰۰ سال قبل که آب لوله کشی نبود این آب مرتب می‌جوشیده

و از یک طرف وارد و از طرف دیگر خارج می‌شد که مزه و طعم آن آب از بهترین آب معدنی امروز هم بهتر بود و آن سرداب پله داشت.

مردم می‌آمدند و از آن آب به عنوان تبرک استفاده می‌کردند و آب در تابستان خنک و در زمستان گرم بود. از ۵۰ سال قبل تاکنون این آب در یک سطح ثابت مانده و هر چه از آن استفاده می‌شود نه کم و نه زیاد می‌شود.

تور کربلا از تهران
وی ادامه داد: شما به خوبی می‌دانید اگر آب به مدت ۱۰ روز در یک جا بماند گندیده می‌شود، اما این آب با وجود اینکه درب ورودی آن بسته شده مانند گلاب می‌ماند و در اطراف قبر مطهر حضرت قمربنی هاشم علیه السلام حلقه زده و همچنان بسیار تازه و معطر مانده است.

شیخ عباس ادامه داد:

این آب به ارتفاع یک متر بالاتر از قبر قرار دارد، اما هرگز وارد مرقد مطهر نشده و من این‌ها را به چشم خود دیده ام و بارها شاهد بوده ام چقدر افراد کور وارد حرم شده و چند قطره از این آب در چشمان آنها ریخته شده و بینا شده اند و یا افرادی دارای امراض پوستی و سرطانی با استفاده از این آب شفا پیدا کرده اند.

وی ادامه داد:

مگر آب دریای رحمت آقا تمام می‌شود. هم اکنون در بخش درب صاحب الزمان مرقد مطهر ابوالفضل علیه السلام پنجره کوچکی قرار دارد که وصل به سرداب حرم است و اگر نگاه کنید از آن مرتب بوی گلاب می‌آید و این همان آبی است که متأسفانه خادمان کنونی در ورودی آن را و راه رسیدگی به سرداب را به روی زوار بسته اند.

 تور کربلا از تهران

 تور کربلا هوایی

 تور کربلا از تهران و حومه

تور کربلا از تهران و شهرهای اطراف

ثبت نام تور هوایی کربلا عیدنوروز96

تور کربلا برای عید و تعطیلات عید امسال با هتل های درجه 1

ثبت نام تور هوایی کربلا عیدنوروز  با بهترین هتل های کربلا و نجف 

هر هفته سه بار اعزام کاروانهای زیارتی کربلا

با کاروان زیارتی سفر کربلای ما شما فقط به فکر زیارت باشید .

دعا وزیارت از شما خدمات و فراهم کردن آسایش شما از ما

اقامت به مدت 7 شب و 8 روز…….

5 شب در کربلا و 2 شب در نجف……..

هتل های برج الصفا،نور النجف،قصروالعباس،قصروالمولا و سار هتل های درجه الف دیگر…

تور هوایی کربلا ویژه اسفند ماه

خدمات تور هوایی کربلا و نجف:

اقامت در هتل های درجه الف…….

همراه با صبحانه ناهار شام…….

گشت های زیارتی…..

بیمه،ویزا……

همراه با همراهی مدیر کاروان ، مداح و آشپز ایرانی…….

و…

*************************************

تور زیارتی نجف ارزان

تور هوایی کربلا با بهترین ایرلاین ها……

تور زیارتی کربلا و نجف با هتل های تاپ درجه الف……

*******************************

تذکرات و مدارک مورد نیاز برای سفر کربلا:

اصل مدرک پاسپورت و 2 قطعه عکس رنگی 4*3 زمینه سفید.

تمام تور های ما زیر نظر کارگزاران حج و زیارت و سازمان گردشگری انجام میشود.

در هتل های کربلا و نجف اتاق یکنفره وجود ندارد ودر صورت درخواست هزینه آن حساب میشود.

هزینه خروج از کشور و ورود به کشور عراق به عهده مسافر میباشد.

تور های زیارتی کربلا و نجف هر هفته سه مرتبه انجام میگیرد.

تور های زیارتی خود را با سعادت سیر تجربه کنید.

سعادت سیر مجری مستقیم تور های زیارتی میباشد.

آژانس سعادت سیر گیتی

تماس با………………………………….88744777

آقای صبوری…………………………..09106722979

خانم جامی……………………………09382561688

تور کربلا.تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.

  امام باقر (ع) می‌فرماید: اینکه اسم مادر ما «فاطمه» گذاشتند بی‌علت،‌ بی‌جهت،‌ بی‌سبب و بی‌دلیل نبوده است.‌ علت آن این است که پروردگار عالم در دنیای معنا به مادر ما خطاب کرده«فَطَمْتُکَ بِالْعِلْمِ» یعنی قطع کردن،‌ جدا کردن.‌ لغت ؛ « فطم» به معنای بریدن است. معنای حدیث چنین می‌شود فاطمه (س) را فاطمه می‌گویند،‌ به علت این‌که خدا به او فرمود: من با پر کردن تو از علم خودم،‌ تو را و قلبت را از علوم همۀ زمینیان بریدم و نگذاشتم تو در دانش و بینش،‌ نیازمند علوم بشری بشوی.‌

حضرت زینب(س) تعلیم‌دیده بدون معلّم:

دانش زهرا (س) دانشی الهی است.‌ کنار بازار کوفه،‌ وقتی زینب کبری (س) خطبه خواندند و حادثه کربلا را تحلیل کردند و مردم را به آن گناه بی‌نظیرشان آگاه کردند،‌ زین‌العابدین (ع) کنار محمل عمه خود،‌ خدا را شکر کردند و فرمودند: عمه جان ! من پروردگار عالم را شکر می‌کنم و سپاسش را می‌گویم که الحمدالله تو تعلیم‌دیده بدون معلّم بشری هستی، و این دریای دانشی که در وجود تو موج می‌زند،‌ مستقیماً الهی و خدایی است،‌ همان‌طوری که خداوند از دانش بیکرانش در قلب مادرش زهرا (س) قرارداد،‌ از دانش بیکرانش در قلب مطهّر زینب کبری (س) قرارداد و این سابقه هم داشت،‌ نه این‌که اولین بار بوده است. این‌که عنایت خدا بر یک انسان،‌ کامل جلوه کند،‌ ما در قرآن مجید درباره دو نفر صریحاً می‌بینیم که خداوند متعال در ایام کودکی آن‌ها،‌ دانش خود را در ظرف قلب آنان ریخته است : یکی مسیح که در متن قرآن است که در گهواره،‌ در روز اول تولّد،‌ به یهودیانی که به مادرش مریم (س) گفتند مَا کَانَ أَبُوکِ امْرأَ سَوْءٍ وَ مَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیّاً(مریم/۲۸) مریم پدرت که آدم بدی نبود و مادرت که زن پاک‌دامنی بود،‌ شما هم که شوهر نکردید،‌ پس این بچه را از کجا آوردی ؟ مریم (س) اشاره به گهواره کرد. آن جمع یهودی گفتند: کَیْفَ نُکَلِّمُ مَن کَ انَ فِی الْمَهْدِ صَبِیّا(مریم/۲۹) شما اشاره به گهواره می کنید،‌ بچه یک‌روزه که حرف نمی‌زند که از میان گهواره صدا بلند شد: آنی عبدالله آتَانِیَ الْکِتَابَ وَ جَعَلَنِی نَبِیّاً(مریم/۳۰) خود کتاب،‌ علم است.‌ پروردگار عالم کراراً در قرآن کریم از تورات،‌ انجیل و قرآن تعبیر به علم کرده است بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ(آل‌عمران/۱۹)…همان خدا بدون معلّم بشری،‌  حضرت زینب کبری (س) را خزانۀ علم بشری قرار می‌دهد. چنان‌که گفتیم،‌ بنا به نقل قرآن کریم،‌ این کار یک‌بار برای حضرت عیسی(ع) اتفاق افتاده است.‌ یا درباره یحیی (ع) می‌فرماید آتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیّاً(مریم/۱۲) ما مقام نبوت و حکمت را درحالی‌که یحیی (ع) بچه سه و چهارساله بود،‌ به او عنایت کردیم.‌ این متن قرآن است.‌ پس این بار دوم است که این اتفاق به‌وسیله خدا افتاده است.‌ چه مانعی دارد که همین اتفاق برای حضرت زهرا (س) هم افتاده باشد ؟ چه مانعی دارد که همین ماجرا برای زینب کبری (س) هم اتفاق افتاده باشد ؟ این اتفاق،‌ نشانگر کمال آن‌هاست ؛ نشانگر عظمت روحی آن‌هاست.‌ نشانگر ارزش‌های انتقال‌یافته از امیر مؤمنان،‌ حضرت زهرا،‌ پیغمبر و خدیجه کبری در وجود مبارک اوست.‌ قلب به پروردگار اتصال داشته و از طریق این اتصال،‌ علم خداوند در این خرانه باعظمت سرازیر شده است…حیف که از کلاس‌های تفسیر زینب برای ما چیزی باقی نمانده است.

حضرت زینب(س) ومفسر قرآن؛

زینب کبری به‌عنوان تفسیر قرآن،‌ پرده از آیات قرآن برداشتند و عمق آن‌ها را برای مردم بیان کردند.‌ این انسان عالم،‌ این انسان بصیر،‌ این انسان با بینش،‌ شاید نزدیک چهل سال برای زنان مدینه و کوفه قرآن گفت ؛ حقایق قرآن را بیان کرد ؛ تفسیر آیات را بیان نمود،‌ ولی آن‌ها را ننوشتند.‌ چیزی از این تفسیر باقی نمانده است. قرآن در خانه آن‌ها نازل‌شده و کسی مانند آن‌ها،‌ عمق قرآن مجید را نمی‌داند.‌ او فرزند پدری بود که اهل تسنن در کتاب بسیار باارزش «ینابیع الموده» خودشان نقل می‌کنند که ابن عباس می‌فرماید،‌ من پیش امیر مؤمنان (ع) تفسیر قرآن می‌خواندم،‌ امیرالمؤمنین (ع) به من فرمود: پسر عباس ! اگر من آنچه در هفت آیه سوره حمد است،‌ از «ب بسم‌الله تا ولا الضالین» برای شما بگویم و شما هم گفته‌های من را بنویسید،‌ و بعد از این‌که من پایان کلاس را اعلام بکنم،‌ هفتاد شتر جوان را باید بیاورید تا این نوشته‌ها را بارکنید تا بتوانید آن‌ها را با خود ببرید.‌( ینابیع الموده، ج ۱، ص ۲۰) زینب کبری (س) دختر یک چنین مفسر قرآنی است.‌ بنابراین،‌ معلوم است از قرآن چه چیزی پیش زینب کبری (س) بود.‌ این توصیف یک کلاس زینب کبری (س) است.

حضرت زینب(س) و کلاس فقه ایشان:

‌ کلاس دیگری که وجود مقدس زینب کبری (س) داشتند،‌ کلاس فقه بود.‌ فقه دریای وسیعی است.‌ این دریای فقه،‌ پیش زینب کبری (س) بود که اگر گفته‌های ایشان را در این کلاس ثبت کرده بودند،‌ باور کنید در مسائل فقهی،‌ هشتاد درصد کار مراجع ما،‌ با گفته‌های زینب کبری (س) آسان شده بود ؛ چراکه او خودش چشمه صافی برای فقه بود،‌ اما مراجع ما الآن کنار چشمه گل‌آلود هستند.‌ اگر این بزرگواران بخواهند در مسائلی از فقه در روایات غور و بررسی کنند و فتوا بدهند،‌ ممکن است ده تا روایت ساختگی در آن روایات باشد،‌ و وجود چنین امکانی،‌ بخش روایات را گل‌آلود کرده است…چنان‌که گفته شد،‌ حضرت زینب (س) فقه می‌گفت و خودش چشمه زلال این علم بود.‌ کلاس دیگرشان هم‌کلاس اخلاق بود ؛ کلاس تربیت نفوس،‌ کلاس تزکیه نفوس،‌ به تعبیری کلاس آدم سازی.‌ با توجّه به این‌که وجود مقدّس خودشان،‌ مجسّمه کامل اخلاق بودند.

 تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا. کربلا.

عبدالله بن حسین ـ علیه السلام ـ که به حضرت علی اصغر معروف است وباب الحوائج است، فرزند امام حسین ـ علیه السلام ـ است. مادرش رُباب دختر اِمْرَءُ الْقَیْس و خواهرش سکینه است. عبداللّه‏ در مدینه متولد شد. در زیارت ناحیه مقدسه، درباره این کودک شهید، آمده است: «السلام علی عبدالله بن الحسین، الطفل الرضیع، المرمی الصریع، المشحط دما، المصعد دمه فی السماء، المذبوح بالسهم فی حجر ابیه، لعن الله رامیه حرملة بن کاهل الأسدی» و در یکی از زیارتنامه‏ های عاشورا آمده است: «و علی ولدک علی الأصغر الذی فجعت به».
 
از این کودک، با عنوان‌های شیرخواره، شش ماهه، باب الحوایج، طفل رضیع و...یاد می ‏شود و قنداقه و گهواره از مفاهیمی است که در ارتباط با او آورده می ‏شود. «علی اصغر، یعنی درخشان ترین چهره کربلا، بزرگترین سند مظلومیت و معتبرترین زاویه شهادت ...چشم تاریخ، هیچ وزنه ‏ای را در تاریخ شهادت، به چنین سنگینی ندیده است.» علی اصغر را «باب الحوائج» می ‏دانند؛ هرچند طفل رضیع و کودک کوچک است، اما مقامش نزد خدا والاست.
 
علی اصغر یکی از فرزندان امام حسین (ع) است که شیرخوار بود و از تشنگی، روز عاشورا بیقرار شده بود امام، خطاب به دشمن فرمود: از یاران و فرزندانم، کسی جز این کودک نمانده است. نمی ‏بینید که چگونه از تشنگی بی تاب است؟
 
در«نفس المهموم» آمده است که فرمود: «ان لم ترحمونی فارحموا هذا الطفل» در حال گفت وگو بود که تیری از کمان حرمله لعنه الله آمد و گوش تا گوش حلقوم علی اصغر را درید. امام حسین (ع) خون گلوی او را گرفت و به آسمان پاشید. مرقد مطهر حضرت علی اصغر در کربلا نزدیک قبر امام حسین ـ علیه السلام ـ در کنار شهدای دیگر کربلاست.
 
چرا امام حسین در مقابل دشمن ستمگر برای فرزندش آب تقاضا کرد؟
از منابع تاریخی و روایی چنین استفاده می شود که امام حسین(ع) در روز عاشورا از دشمن، برای علی اصغر آب طلب کرد.[1] برخی این درخواست را یک نوع نقص برای آن حضرت به حساب می آورنداما   ما میدانیم امام از هر گونه اشتباهی به دور است وتمام کارهای ایشان بر اساس حکمت ومصلحت وفرمان الهی است با توجه به ادلّه ای که ارائه می کنیم، روشن می شود که این، نقصی برای آن حضرت محسوب نمی شود.
 
البته ابتدا این را هم بگوییم که ما معتقدیم، امام سرچشمه حیات است (مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی) امام هیچ گاه محتاج خلق نیست، بلکه روزی سایر بندگان هم به وجود ایشان وابسته است؛ اما با این حال، دلایل زیر می تواند در مورد علت درخواست امام از دشمن مطرح باشد:

1- با توجه به اینکه امامان(ع) برای هدایت انسان ها به امامت برانگیخته شدند، آن حضرت می خواست با نمایش تشنگی کودک شیرخوار، حس ترّحم را در دشمن احیا و اسباب هدایت آن ها را فراهم نماید، چون آن امام همام در لحظات آخر هم از هدایت لشکریان ابن زیاد، خودداری نفرمود. از مرحوم آیت الله شاه آبادی استاد امام خمینی نیز نقل شده که ایشان در جواب همین پرسش فرموده اند که درخواست امام از دشمن برای این بوده که دست آنها را بگیرد و هدایت کند.

2- حضرت در صدد اتمام حجت بودند، تا در قیامت برای لشکریان عمر سعد در مورد بستن آب، هیچ عذری نماند.

3- امام حسین(ع) می خواست با نمایش فرزند شیر خوارش به عالم بفهماند که دشمنان آن حضرت خیلی سنگدل بوده و به کودکان شیرخوار هم رحم نکردند.

4- تقاضای آب از دشمن هیچ نقصی را متوجه امام حسین(ع) نمی کند، زیرا آب های عمومی مثل دریا، رودخانه و نهرهای بزرگ، مالک خصوصی ندارد و به فرمایش امیر المؤمنین، حق و ملک همه انسان ها است و کسی حق جلوگیری از آن را ندارد. محمد بن سنان از حضرت علی(ع) در مورد آب های بیابان می پرسد؛ می فرماید: تمام مسلمانان در آب، آتش و علف های بیابان شریک هستند.[2] اگر امام حسین تقاضای آب کردند؛ در اصل حق خدایی خود را مطالبه فرمودند. اگر کسی حق خود را از مردم بستاند؛ آیا موجب تنقیص او می شود؟
 
 
پی نوشت

[1] اللهوف، ص،169، إحقاق الحق، الشوشتری ،ج‏27،ص:206، موسوعة عاشوراء ،ص:328، ترجمه اللهوف ،ص:150.

[2] حر عاملی، وسائل‏الشیعة، ج 25، ص 417، مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ (ع) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ مَاءِ الْوَادِی فَقَالَ إِنَّ الْمُسْلِمِینَ شُرَکَاءُ فِی الْمَاءِ وَ النَّارِ وَ الْکَلَإِ.

تور کربلا. تور زمینی کربلا. تور هوایی کربلا.

به گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان ؛ رئیس ستاد بازسازی عتبات گفت: در کف‌العباس در عمق هفت تا هشت متری در حفاری به فلزات اکسیده (تجمعی از فلزات اکسیده در خاک) رسیدیم که بدون شک همان نیزه ‌شکسته‌های بوده است، اینجا صحنه‌های کربلا کاملاً برای ما مجسم است.

براساس این گزارش کسانی که توفیق تشرف‌های متعدد به عتبات عالیات را دارند، شاهد تغییرات محسوس و قابل توجهی در حرم‌های شریف بوده‌اند و در طی زیارت قدر مسلم مهندسان، معماران، کاشی کاران، هنرمندان و ... زیادی را مشغول کار مشاهده کرده‌اند.

معمولاً هنگام مشاهده افرادی که توفیق خدمت به حرم‌های شریف ائمه(ع) را یافته‌اند، این سؤال به ذهن مردم می‌آید که طی این خدمت آیا شاهد عنایات خاصی از سوی ائمه(ع) بوده‌اند و یا خاطره ویژه‌ای از این خدمت دارند یا خیر.

ما هم کنجکاو دریافت پاسخ این پرسش بودیم، بر همین اساس مصاحبه با حسن پلارک، رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات را به دریافت این پرسش اختصاص داده از وی خواستیم از خاطره‌های خاصی که این مدت مشاهده کرده، برای ما تعریف کنند.

پلارک با اشاره به اینکه نمی‌خواهد در این خصوص از عنایت‌های خاص به افراد سخن بگوید، گفت: دکتر ساحلی، استاد دانشگاه و دارای سه دکتری از کشور آمریکا است. وی در رشته‌های ژئوفیزیک، باستان شناسی و تاریخ تحصیل کرده و برای گمانه‌زنی در کربلا در بحث ژئوفیزیک با ما همکاری دارد و متبرع نیز هست.

کربلا؛ تنها سرزمینی در جهان که آب سربالا حرکت می‌کند

ایشان با محاسبات ژئوتکنیک می‌گفت که تنها نکته‌ای از جهان که آب در آن باز می‌گردد و برعکس حرکت می‌کند کربلا است(آب رو به بالا حرکت می‌کند). آب از طرف خیمه‌گاه تا جلوی حرم آقا ابوالفضل‌(ع) می‌آید و از آنجا می‌چرخد و به حالت سرگردان به شدت روبه بالا حرکت می‌کند. چون آب نمی‌خواهد به حرم وارد شده و باعث تخریب حرم شود اگر چه سطح آب در خود حرم بالا است.

دکتر صالحی به ما می گفت که وقتی این حرکت آب را بررسی کردیم دیدیم این حرکت آب طبیعتاً ماسه بادی‌های زیر حرم را با خود می‌برد و شن‌ها را از زیر حرم تخلیه کرده است پس چرا این سازه (حرم امام حسین(ع)) تخریب نمی‌شود و و پایین نمی‌آید؟

تا اینکه در ستاد متوجه شدیم دو سال پیش برای تقویت ستون‌های زیر حرم بتن تزریق شده است. مسئولان این کار می گفتند آن زمان هر قدر بتن تزریق می کردیم می دیدم باز هم نیاز است و پر نمی‌شود تا اینکه 20 برابر حد نیاز بتن تزریق کرد‌یم؛ بعدها متوجه شدیم این بتن‌ها جای ماسه‌بادی‌ها را گرفته و مانع تخریب سازه شده است.

صحنه‌های مجسم کربلا؛ نیزه شکسته‌های روز عاشورا را پیدا کردیم

پلارک خاطره‌ای دیگر برای ما تعریف کرد و گفت: در کف‌العباس در عمق هفت تا هشت متری در حفاری به فلزات اکسیده (تجمعی از فلزات اکسیده در خاک) رسیدیم که بدون شک همان نیزه ‌شکسته‌های بوده است. اینجا صحنه‌های کربلا کاملاً برای ما مجسم است.

در حرم امام حسین(ع) برای ترفیع گنبد ناچار بودیم 200 تن بار برگنبد فعلی اضافه کنیم که طبیعتاً باید ستون‌ها تقویت می‌شد تا این بار را تحمل کنند همزمان با این کار تصمیم گرفتیم ستون‌ها را لاغر کنیم تا فضای اطراف ضریح بیشتر شود. طرح‌های مختلفی برای این مسئله ارائه شد و ما برای اطمینان از موفقیت طرح ها نمونه ستون‌های حرم را ساختیم و همان اندازه وزن بر روی آن گذاشتیم و امتحان کردیم تا در نهایت به طرح فعلی که با تکنیک‌های برتر دنیا طراحی شده است رسیدیم که توسط دو شیعه متعهد ایرانی مدرس در آمریکا (دو برادر پروفسور بنان) ارائه شده بود.

وقتی آب در حرم امام حسین(ع) به مرخصی می‌رود

اما یکی از مشکلات اساسی ما بعد از دو سال مطالعه بالا بودن سطح آب‌های زیرزمینی در حرم امام حسین(ع) بود، یعنی یک متر و نیم از بالای ستون‌های حرم حضرت سیدالشهدا(ع) وقتی حفاری می شد به آب می‌رسیدیم و این مشکل بزرگی برای انجام پروژه بود اما به محض شروع عملیات تا هشت متر حفاری، ذره‌ای با آب بر نخوردیم، انگار آب یکدفعه مرخصی رفته است تا ما کارمان را انجام دهیم و دوباره بازگردد. همین باعث شده زمان‌بندی ساخت هر ستون که شش ماه پیش‌بینی شده بود به سه ماه کاهش پیدا کند چون دیگر آب مزاحمتی برای ما ندارد.

جالب اینکه وقتی چند سال پیش سنگ حرم را عوض می‌کردیم حتی در عمق یک متری هم به آب می‌خوردیم اما اکنون خبری از آب نیست که نیست و این‌ها از معجزاتی است که اکنون در کارمان مشاهده می‌کنیم. البته بچه‌هایی که مخلصانه کار می‌کنند کراماتی را مشاهده می‌کنند و نصیبشان می‌شود.

از رئیس ستاد بازسازی عالیات در مورد آرزوهایش سؤال کردیم پاسخ داد: اتمام صحن حضرت زهرا(س) که اگر همینگونه پیش برود تا یک سال و نیم دیگر آماده است. این صحن از مسجد‌النبی(ص) هم بزرگ‌‌تر است و با ساخت آن حرم امام علی(ع) 20 برابر بزرگ‌تر می‌شود، اتمام صحن حضرت زینب(س) که 180 هزار متر است. شش سال هم برای این طرح زمان دیده شده که سعی می‌کنیم پنج ساله ساخته شود، در کاظمین هم صحن صاحب‌الزمان 70 هزار متر است که با صحن امام رضا(ع) 80 هزار متر می‌شود و سعی می‌کنیم که سه ساله ساخته شود. در سامرا نیز که غریب و مظلوم است شعاع 300 متری اطراف حرم را دیده‌ایم و در حال تملک هستیم و امیدواریم ظرف پنج تا شش سال آینده طرح توسعه سامرا را هم به اتمام برسانیم.

البته من هم یک کارگر و کارمند هستم و وقتی همه این کارها تمام شود به اسم جمهوری اسلامی ایران و مردم خواهد بود چرا که مردم کار کرده‌اند. بسیاری از افرادی که با ما کار می‌کنند علی‌رغم مشکلات مالی یک ریال از ما حقوق نمی‌گیرند. برخی مشکل مالی ندارند و رایگان کار می‌کنند اما عده‌ای مشکل مالی دارند اما باز هم برای اجر و ذخیره آخرت کار می‌کنند.

به خصوص وقتی مردم می‌روند و می‌بینند که کار خوب پیش رفته و اصولی صورت می‌گیرد تمایل پیدا می‌کنند که توسط ستاد بازسازی عتبات عالیات به حرم ها کمک کنند به خصوص ایرانیان مقیم آمریکا و اروپا هم مدام به ما سر می‌زنند.

مثلاً در مناقصه تأمین سنگ صحن حضرت زهرا(س) کنسرسیومی متشکل از چند شرکت برنده شدند. خواست ما، سنگ و اجرای باکیفیت، طرح‌های پیچیده، ستون‌های گرد دارای پایه ستون و بالای ستون و سیستم‌های تهویه از پایین مثل مسجد النبی(ص) بود که آخرین قیمتی که به آن رسیدم 95 میلیارد تومان بود. ما در همه قراردادهای خود این بند را داریم که در صورت پیدا شدن متبرع بخش‌های تبرعی از قرارداد حذف می‌شود.

ظرف حدود 40 روز بعد از اعلام برنده مناقصه شرکت آذرنوش استان مرکزی که بزرگ‌ترین کارخانه سنگ‌بری در ایران است، به صورت متبرعی انجام 60 میلیارد تومان این پروژه را متقبل شد و هزینه این پروژه به 25 میلیارد تومان کاهش یافت.

ما هم به عنوان امانت‌دار مردم از اهل بیت (ع) می‌خواهیم به ما طول عمر بدهند که این امانت‌های مردم را به سرانجام برسانیم و تحویل صاحبانشان بدهیم.

آیا ما ایرانی ها بقیع را بازسازی خواهیم کرد؟

آیا بازسازی بقیع از آرزوهای شما نیست؟ پلارک پاسخ داد: حتی صحبت کردن در این مورد هم سخت است و نفس آدم را بند می‌آورد. این کار از پاداش‌های بزرگ اهل بیت(ع) می‌تواند باشد که البته مطمئن هستم محقق خواهد شد اما قصه بقیع مثل قصه ظهور است که من این دو را از هم منفک نمی‌دانم. ما امیدواریم که ظهور زودتر محقق شود و هر زمان این اتفاق افتاد قصه بقیع حل خواهد شد.

و آیا باز هم ما ایرانی‌‌ها آن را خواهیم ساخت؟ پلارک گفت: تا آقا چه کسی را لایق بداند، ما امیدواریم که قسمت ما ایرانی‌ها و همین بچه‌هایی که عتبات را می سازند، باشد.

تا زمانی که شیعه هست کار ستاد بازسازی ادامه دارد

از رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات سؤال کردیم: آیا وقتی توسعه حرم‌های عتبات تمام شد، کار ستاد پایان می‌یابد و باید تعطیل شود؟

پلارک پاسخ داد: تا شیعه هست ستاد کار دارد و به هر حال یکی از وظایف ستاد جمع‌آوری نذورات است اما این حجم کار را نخواهد داشت. تعمیرات، مرمت، سازماندهی نذورات مردم، نماینده ایرانیان در عتبات بودن و ارائه کمک مشاوره در عتبات ادامه خواهد داشت.

پلارک در پاسخ به این سؤال که آیا از وقتی این سمت را بر عهده گرفته اید انتظارات اطرافیان زیاد نشده است؟ گفت: خیر. تمام توقعاتی که قبلاً مردم از ما داشته اند همچنان باقی است البته اغلب درخواست زیارت دارند که ما آنها را راهنمایی می کنیم به سازمان حج و زیارت. مسئولان هم انتظار دارند تحفه‌های ویژه به آنها بدهیم.

زمانی حتی عکس حرم شش گوشه امام حسین(ع) را نداشتیم اما اکنون!

آخرین حرف‌های پلارک یک توصیه به مردم ایران و همه شیعیان جهان بود. وی گفت: من می خواهم حرفی به مردم و شیعیان بزنم. یک سفره پرکرامت پهن شده است. ما در ایران قریب به 50 سال دسترسی‌مان به حرم های ائمه (ع) کوتاه بوده و آرزوی ما این بود که عکس ضریح امام حسین(ع) را ببینیم یعنی فقط شنیده بودیم که قبر امام حسین(ع) شش گوشه است اما حتی عکس آن را ندیده بودیم. در زمان جنگ بچه های قرارگاه رمضان نفوذی به کربلا رفته بودند و مهری از کربلا آورده بودند این مهر در جنگ غوغا کرده بود و در یگان‌ها می چرخید.

اما امروز اهل بیت به شیعیان و عاشقانشان یک فرصتی داده اند که من فکر می کنم به پاس فداکاری شیعیانشان و زحمات امام و حضرت آقا و خون شهدا این پاداش را به ما داده شده است.

هر کسی به هر طریق که می تواند نباید این فرصت را از دست بدهد. زیارت امام علی(ع)، زیارت امام حسین(ع) و ... شفاعت در روز قیامت است. با توجه به شرایط منطقه معلوم نیست مردم ایران این فرصت را اینگونه همیشه در دسترس داشته باشند. این بزرگواران نه تنها راه را برای زیارت باز کرده اند بلکه حرم و خانه‌شان را در اختیار ما قرار دادند و این افتخار ماست که خانه هایشان را جارو بکشیم و تمیز کنیم. نباید در این کار کوتاهی کنیم و این فرصت را از دست بدهیم.